Τι ωραία που τα λέει, ο Καρλ Σέιγκαν. Το απόσπασμα είναι από την τελευταία συνέντευξη που έδωσε, στις 27 Μαΐου του 1996. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Οι ενδιαφέρουσες πιθανές εξηγήσεις του φαινομένου, στο ίδιο το βίντεο.

Επίσης, απροσδόκητο fun fact: Και οι σκύλοι χασμουριούνται όταν δουν (ή απλά ακούσουν) ανθρώπινο χασμουρητό, και μάλιστα η συχνότητα είναι μεγαλύτερη όταν το original χασμουρητό προήλθε απ' το αφεντικό ή άλλο οικείο πρόσωπο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Ναι, υπάρχει κόσμος που το ψάχνει το θέμα σοβαρά. Και γιατί όχι, εδώ που τα λέμε. Αν βάλεις προκαταλήψεις και ένστικτα στην άκρη, και το καλοσκεφτείς το πράγμα, η ανδρική ούρηση αποτελεί ένα πρώτης τάξεως πρόβλημα μηχανικής ρευστών. Και οι σύγχρονες κάμερες με ένα γκαζίλιον fps επιτρέπουν τη λεπτομερή μελέτη του και την εξαγωγή ποικίλων ενδεχομένως χρήσιμων συμπερασμάτων. Εξάλλου, εννοείται ότι όλα τα πειράματα και τα simulation γίνονται με καθαρό νερό. Οπότε μια χαρά! ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Στην λίστα με τα μηχανάκια που απογειώθηκαν με προορισμό τον Άρη, από το 1960 μέχρι σήμερα, μπήκε χθες και το MOM (Mars Orbiter Mission). Να εδώ η εκτόξευση, με την αντίστροφη μέτρηση να ξεκινάει στο 0:22. Το αναφέρω γιατί το μέτρημα γίνεται στα αγγλικά, με ινδική όμως προφορά, πράγμα που προσδίδει στο όλο σκηνικό κάτι ιδιαίτερο που αδυνατώ να προσδιορίσω με ακρίβεια. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Ένα θαυμάσιο infographic από το Reuters, που δείχνει όλες τις αποστολές που έχουν φύγει από τη Γη με προορισμό τον Άρη. Κάποιες  απέτυχαν, κάποιες χάθηκαν, μα κάποιες έφτασαν. Ολοένα φτάνουν και περισσότερες. 

Πάτα πάνω για να το δεις σε μεγαλύτερο μέγεθος.

Μπορεί το διαστημοτηλεσκόπιο Kepler να χάλασε, αλλά στα τριάμισι χρόνια λειτουργίας του έστειλε πίσω σ' εμάς κάμποσα δεδομένα που οι επιστήμονες δεν πρόκαμαν να αναλύσουν. Αυτό σημαίνει ότι στο επόμενο διάστημα θα συνεχίσουμε να μαθαίνουμε πράγματα χάρη στο Kepler, και το σημερινό νέο ανήκει σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία.

Λοιπόν, αστρονόμοι κατέληξαν -με συντηρητικούς υπολογισμούς- ότι στον Γαλαξία μας (παρένθεση: Γαλαξίας με κεφαλαίο είναι ο δικός μας, ο Milky Way, ενώ γαλαξίας με μικρό είναι ο generic όρος για όλους τους γαλαξίες) πρέπει να υπάρχουν περίπου τέσσερα δισεκατομμύρια πλανήτες σαν τη Γη. Φαντάσου τέσσερις μπανιέρες δίπλα δίπλα, γεμάτες αλάτι. Αυτό σημαίνει τέσσερα δισεκατομμύρια κόκκοι.

Είναι πολύ ενδιαφέρον πώς μπορεί να εξαχθεί μια τέτοια πληροφορία από τις μετρήσεις που κάνει το Kepler. Και ουσιαστικά όλη η δουλειά γίνεται με τα κατάλληλα μαθηματικά και με έξυπνα σχεδιασμένο software. Τις λεπτομέρειες τις περιγράφει πολύ ωραία και ο Bad Astronomer. Και μετά λέει κι αυτό:

The first planet orbiting a star other than the Sun was discovered in 1991. The first planet orbiting a Sun-like star was found in 1995. We’ve been looking for longer than that, but still, we’ve only been finding planets for less than 20 years. We know of about 1000 for sure, and that’s in large part due to the efforts of the scientists and engineers who built and used the Kepler spacecraft.

Είμαστε στην πολύ αρχή ακόμα. Και εντάξει, απ' τη μία βλέπουμε όλα τα αστέρια στον ουρανό και έχουμε μια ιδέα του πώς και γιατί σχηματίζονται οι πλανήτες, και αυτές οι πληροφορίες οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι πλανήτες θα υπάρχουν κάμποσοι. Αλλά απ' την άλλη, μέχρι να έρθει και η πειραματική επιβεβαίωση, μένεις πάντα με την αμφιβολία.

Πάντως όλα βαίνουν καλώς, και στατιστικά ο κοντινότερος σε εμάς πλανήτης που θα μοιάζει με τη Γη απέχει μόνο 12 έτη φωτός (το κοντινότερο αστέρι, το Άλφα του Κενταύρου, απέχει 4 έτη φωτός).

Διάβασε περισσότερα για τα ευρήματα του Kepler στη σελίδα της NASA.

Και θυμήσου προηγούμενα σχετικά ποστς του Blue Dot:
Είναι απίθανο να ζούμε μόνοι στο Σύμπαν
Μη χαλάσεις Kepler, κουράγιο