Κοίτα τι έγινε τα ξημερώματα της Παρασκευής: Ένας σχετικά μεγάλος μετεωρίτης εξερράγη πάνω από την κεντρική Ρωσία, σχεδόν 1500 χιλιόμετρα από τη Μόσχα. Η φωτεινή μπάλα διέγραψε μια λαμπερή τροχιά στον ουρανό πόλεων όπως το Γεκατερίνμπουργκ και η Τσέλγιαμπινσκ τα ξημερώματα, καθώς ο εκκωφαντικός ήχος από τα sonic booms των θραυσμάτων θρυμμάτιζε παράθυρα και τρόμαζε ανυποψίαστους διαβάτες. Το φαινόμενο κράτησε μόνο λίγα δευτερόλεπτα αλλά ήταν πάρα πολύ έντονο: Η λάμψη της ανάφλεξης του μετεωρίτη στην ατμόσφαιρα έγινε πιο έντονη από τον ήλιο. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Αν δηλαδή γίνει ποτέ.

Όπως ίσως θυμάσαι, το πρόβλημα με το σενάριο της ταινίας (που βγαίνει φέτος και σε 3D) είναι ότι ακόμα και με το κόλπο του κουνουπιού στο ρετσίνι, το DNA αποδομείται (σχετικά) γρήγορα. Άρα δεν γίνεται να έχει διατηρηθεί ανέπαφο για 66 εκατομμύρια χρόνια. Ωστόσο, μια αναπάντεχη εναλλακτική δυνατότητα παρουσιάστηκε στους ερευνητές τα προηγούμενα χρόνια. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Λυπούμαστε πολύ που σας το λέμε έτσι απότομα, αλλά η αγάπη δεν υπάρχει. Η αγάπη, τουλάχιστο, ως μακρόχρονο και διαρκές συναίσθημα, όπως περιγράφεται στις ταινίες και στη λογοτεχνία και στα ανθρώπινα όνειρα για τον παντοτινό έρωτα. Σύμφωνα με ένα βιβλίο της ψυχολόγου Μπάρμπρα Φρέντρικσον, αυτό που λέμε "αγάπη" δεν είναι παρά πολλές στιγμιαίες εκρήξεις θετικών συναισθημάτων που προκαλούνται από την επαφή (ακόμα και την απλή, καθημερινή) με άλλους ανθρώπους. Οποιουσδήποτε ανθρώπους -ακόμα και τυχαίους ανθρώπους στο δρόμο. Όλες αυτές οι μικρές στιγμές  λατρείας συνιστούν μαζί αυτό που συνολικά αποκαλούμε "αγάπη". 

Fredrickson's ideas about love are not exactly the stuff of romantic comedies. Describing love as a "micro-moment of positivity resonance" seems like a buzz-kill. But if love now seems less glamorous and mysterious than you thought it was, then good. Part of Fredrickson's project is to lower cultural expectations about love—expectations that are so misguidedly high today that they have inflated love into something that it isn't, and into something that no sane person could actually experience.

Μπορείς να διαβάσεις μια μεγαλύτερη ανάλυση για το βιβλίο της κυρίας Φρέντρικσον, το φαινόμενο "αγάπη" και μελέτες πάνω στο βιοχημικό της υπόβαθρο εδώ. 

Τέλος, αυτή είναι η ανθρωπολόγος Έλεν Φίσερ, που μιλάει εδώ για την αγάπη και εξηγεί την εξέλιξή της και την κοινωνική της σημασία.

Χρόνια πολλά!

Είναι και αυτή πολύ ενδιαφέρουσα. Μέσα σε λιγότερο από πέντε λεπτά, μαθαίνουμε στο βίντεο fun-facts για τη ζωή και τη ρουτίνα των αστροναυτών, όταν δεν είναι στο διάστημα. Πώς εκπαιδεύονται; Ποιά είναι τα καθήκοντά τους; Πώς διαλέγουν ποιός θα πετάξει; Επίσης, τι συμβαίνει όταν κατά την εκτόξευση χτυπήσει τον πύραυλο κεραυνός;

Αφηγητής στο βίντεο είναι ο αστροναύτης Τζέρι Καρ,  ετών 80. Περιγράφει μια όμορφη αλλά δυσκολότερη εποχή για τους αστροναύτες, πριν τα σημερινά tweets και τα βιντεάκια από τον Διαστημικό Σταθμό.

Έτσι μοιάζει η πνιγμένη στο χιόνι Βοστώνη 48 ώρες μετά τη χιονοθύελλα που έπληξε τις βορειοανατολικές ΗΠΑ τις προάλλες από το κόκπιτ ενός Boeing 777. Δες την εδώ στο αρχικό, τεράστιο μέγεθος. 

via reddit

Αυτή είναι μια λιμνοθάλασσα. Οι ροδαλές επιφάνειες που βλέπεις είναι νερό, και η καφετιά γραμμή που τις χωρίζει ένας δρόμος. Η λιμνοθάλασσα τούτη βρίσκεται στην Αυστραλία και λέγεται Χατ. Είναι εξαιρετικά αλμυρή, σε βαθμό που σχεδόν τίποτα να μη μπορεί να επιβιώσει στα νερά της εκτός από ένα φύκι, μια αλόφιλη (δηλαδή της αρέσει το αλάτι) Dunaliella που βγάζει μια χαρακτηριστική χρωστική για να προστατευτεί από τον ήλιο. Αυτός εδώ ο φωτογράφος πέταξε με αεροπλανάκι πάνω από αυτό το θέαμα και είχε μαζί του τη μηχανή και γι' αυτό τον ευχαριστούμε. 

[imagebrowser id=2]

via