Αυτό το βίντεο που έκανε το γύρο των ίντερνετς τις τελευταίες ώρες, δείχνει πώς μπορεί κανείς να δει τα λαγούμια μιας μυρμηγκοφωλιάς με τον πλέον παραστατικό τρόπο.  ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Μπορεί να έπιασαν και φέτος τα κρύα, όσο και να ζορίσει όμως ο χειμώνας δεν πρόκειται να δούμε κάτι σαν αυτό στο βίντεο. Πολύ εντυπωσιακό, αν όμως βαριέσαι να το δεις όλο (6 λεπτά σε χρόνο YouTube, δεν ειν' και λίγα) δες τα πρώτα δευτερόλεπτα να καταλάβεις πώς ρέει ο πάγος πάνω στο έδαφος, και μετά κάνε skip στο 5:55, όπου η καμεραγούμαν αναφωνεί:

OH MY GOD, It's going through the fucking house!!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Το Mars One, η ιδιωτική πρωτοβουλία που θέλει να στείλει μια one-way αποστολή εθελοντών στον Άρη το 2025, έβαλε χθες μπροστά ένα καινούριο side-project: Καμπάνια crowdfunding με σκοπό τη χρηματοδότηση της ρομποτικής προ-αποστολής του 2018 (λινκ). Η ιδέα είναι πως το ρομπότ που θα σταλεί στον Άρη το 2018 με σκοπό το τεστάρισμα της χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας, πρόκειται να έχει πάνω του και σετ οθόνης-κάμερας για να προβάλει-τραβήξει φωτογραφίες όσων πληρώσουν. Αν πληρώσεις κάτι παραπάνω, το αλεξίπτωτο του ρομπότ θα γράφει πάνω και ένα tweet σου. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Σε λίγη ώρα θα διεξαχθεί η τελετή απονομής των φετινών βραβείων Νόμπελ. Ανάμεσα στους τιμώμενους θα είναι και ο Ράντι Σέκμαν, ο άνθρωπος που κέρδισε το Νόμπελ Ιατρικής για τις μελέτες του πάνω στη μαγιά της μπύρας. Ο οποίος εχθές δημοσίευσε στον Guardian ένα μακροσκελές κείμενο με τίτλο "Πώς τα μεγάλα περιοδικά σαν το Nature, το Cell και το Science βλάπτουν την επιστήμη". Είναι πολύ ενδιαφέρον, και να ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα:

A paper can become highly cited because it is good science – or because it is eye-catching, provocative or wrong. Luxury-journal editors know this, so they accept papers that will make waves because they explore sexy subjects or make challenging claims. This influences the science that scientists do. It builds bubbles in fashionable fields where researchers can make the bold claims these journals want, while discouraging other important work, such as replication studies. [...] Just as Wall Street needs to break the hold of the bonus culture, which drives risk-taking that is rational for individuals but damaging to the financial system, so science must break the tyranny of the luxury journals.

Βεβαίως η λύση που προτείνει, τα περιοδικά ελεύθερης πρόσβασης, δεν φαίνεται να είναι εφαρμόσιμη στο άμεσο μέλλον. Κυρίως επειδή ανάμεσα σε αυτά τα περιοδικά υπάρχουν και κάμποσα μπουρδοπεριοδικά με οτινάναι έρευνες. Αλλά και επειδή το ποιος χρηματοδοτεί αυτά τα περιοδικά σηκώνει συζήτηση.

Διάβασε όλο το κείμενο εδώ, θυμήσου ποιο είναι το μεγάλο πρόβλημα των περιοδικών ελεύθερης πρόσβασης, και έχε το νου σου εδώ για την τελετή απονομής σε livestream. Επίσης θυμήσου ποιοι είναι και τι έκαναν οι φετινοί νικητές των βραβείων Νόμπελ.

Θα προσπαθήσω να σε πείσω να αφιερώσεις λίγο χρόνο σε αυτό το κείμενο. Η βασική του θέση είναι η εξής:

If you have the cognitive capacity to live life as you choose, you should be able to do that. Your species is completely irrelevant.

Αφορμή είναι η ιστορία ενός χιμπατζή, του Τόμυ, που ζει σε μια αποθήκη της Νέας Υόρκης σε συνθήκες όχι ιδανικές. Και η προσπάθεια δικηγόρων και νομικών να τραβήξουν την υπόθεσή του στα δικαστήρια με την ελπίδα κάτι να αλλάξει. Πρωτοστάτης και πρωταγωνιστής, ο δικηγόρος Στιβ Γουάιζ. Να δύο ακόμα αποσπάσματα από το κείμενο:

There can be equally no doubt that Tommy is imprisoned for a single reason: despite his capacities for autonomy, self-determination, self-awareness, and dozens of other allied and connected extraordinarily complex cognitive abilities, he is a chimpanzee.

 

Likewise, even humans whose cognitive capacities are well below those of chimpanzees — people with severe mental disabilities, infants whose brains won’t ever develop, adults with severe dementia — are granted some rights. They might be kept in institutions, or have certain decisions made for them, but they can’t be owned or experimented upon. That isn’t simply because they satisfy some arbitrary genetic standard, argues Wise, or qualify via legal loophole for the protections of fully abled humans. It’s because they have capacities of autonomy and selfhood, however limited, that we as a society value so deeply.

Ίσως τα δικαιώματα των ζώων να μην είναι πολύ ψηλά στη λίστα με τις προτεραιότητές σου. Και εννοείται πως αν το κάθε ζώο αποκτούσε αύριο το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης δε θα μπορούσε να λειτουργήσει και πολύ καλά η κοινωνία μας. Οπότε ας πούμε προς το παρόν ότι η εφαρμογή μιας νέας τέτοιας πολιτικής αντιμετώπισης των ζώων δεν τίθεται σα θέμα. Διαφωνείς όμως με τα εγγλέζικα αποσπάσματα που έβαλα εδώ; Αν ναι, πώς; Γιατί; Τυχόν αναλυτικά σχόλια θα εκτιμηθούν.

Και τώρα πάτα εδώ για να το διαβάσεις/αποθηκεύσεις ολόκληρο για αργότερα σε τηλέφωνο/ταμπλέτα. Περισσότερα μπορείς να δεις και στη σελίδα του Nonhuman Rights Project.

Η Tesla Motors είναι η εταιρία που ίδρυσε ο Ήλον Μασκ το 2003. Στόχος της είναι να πετύχει την κατασκευή  φθηνών ηλεκτροκίνητων αυτοκινήτων που θα ξεπεράσουν σε επιδόσεις τα συμβατικά. Είναι ένας έξυπνος τρόπος να περιορίσουμε τις εκπομπές CO₂ όχι πηγαίνοντας κόντρα στην ποταπή ανθρώπινη φύση μας, αλλά ακολουθώντας τα νερά της: Θα αγοράσουμε τα αυτοκίνητα της Tesla όχι για να κάνουμε την καλή πράξη της ημέρας, αλλά επειδή θα είναι πιο όμορφα, πιο ποθητά.

Και μπορεί να μην ασχολούμαι ιδιαίτερα με αυτοκίνητα, αλλά είδα αυτό το βίντεο και θέλησα ένα Tesla S. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >