Άνθρωπος (129 άρθρα)

Το 1993, ένας τύπος ονόματι Κρίστοφερ Στάγκλαντ βρέθηκε σε παζάρι-κατάστημα μεταχειρισμένων, απ' όπου έφυγε με μια κούτα ηχογραφημένες κασέτες (εκείνες τις μαγνητικές, που έπαιρναν τα Walkman, θυμάσαι;). Απ' ό,τι φαίνεται, τις άκουγε για καιρό με την ησυχία του, και είχε καταλάβει περί τίνος πρόκειται. Είναι λίγο περίεργο που δεν έκανε κάποια επαφή με την οικογένεια Σέιγκαν τόσα χρόνια, ή τέλος πάντων να πει κάπου σε κάποιον τι έχει στην κατοχή του, αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Τι ωραία που τα λέει, ο Καρλ Σέιγκαν. Το απόσπασμα είναι από την τελευταία συνέντευξη που έδωσε, στις 27 Μαΐου του 1996. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Οι ενδιαφέρουσες πιθανές εξηγήσεις του φαινομένου, στο ίδιο το βίντεο.

Επίσης, απροσδόκητο fun fact: Και οι σκύλοι χασμουριούνται όταν δουν (ή απλά ακούσουν) ανθρώπινο χασμουρητό, και μάλιστα η συχνότητα είναι μεγαλύτερη όταν το original χασμουρητό προήλθε απ' το αφεντικό ή άλλο οικείο πρόσωπο.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Σε αυτό το TED-talk του 2005 μιλάει ο Λούκα Τούριν, ένας Ιταλός βιοφυσικός που αυτό τον καιρό ζει και εργάζεται στην Ελλάδα. Ενώ πολλά πανεπιστημιακά βιβλία ακόμα γράφουν πως η οσμή των διάφορων ουσιών εξαρτάται από το σχήμα των μορίων (το οποίο καθορίζει την αλληλεπίδραση που συμβαίνει στη μύτη μας), ο Τούριν πρωτοστάτησε στην ανάσταση μιας παλιάς ιδέας, που φαίνεται ότι ερμηνεύει καλύτερα και αρκετά πρόσφατα πειραματικά δεδομένα: Στον μηχανισμό ανίχνευσης οσμών που λειτουργεί στις μύτες τις δικές μας, αλλά και άλλων ζώων, κυρίαρχο ρόλο παίζουν οι κβαντικές ιδιότητες της ύλης στο μοριακό επίπεδο. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Το σύνθημα είναι "Let's convert cemeteries in forests". Τι ωραίο! Αυτή η εταιρία πουλάει ειδικές "γλάστρες" με χώμα και σπόρο και ό,τι άλλο χρειάζεται να ανακατέψεις με την τέφρα, ώστε να φυτρώσει τελικά ένα δέντρο. Έχει μια ποιητικότητα η ιδέα, όπως και να το κάνουμε. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Συνοψισμένο σε μια πρόταση, αυτό που έφερε το Νόμπελ στους τρεις φετινούς νικητές είναι το εξής:

Ξέραμε ότι τα κύτταρά μας μεταφέρουν ουσίες -από ινσουλίνη μέχρι νευροδιαβιβαστές μέχρι οτιδήποτε- από το ένα μέρος στο άλλο πακετάροντάς τες σε κυστίδια, σε σφαιρικές μεμβράνες, αλλά δεν ξέραμε πώς αυτές οι μεμβράνες πηγαίνουν στο σωστό σημείο ή πώς ξέρουν πότε να αδειάσουν το περιεχόμενό τους.

Αυτή τη διαδικασία μας αποκάλυψαν κομμάτι-κομμάτι οι τρεις τιμώμενοι ερευνητές, εργαζόμενοι ανεξάρτητα μεταξύ τους και σε βάθος 30 ετών. Αν θες να πάρεις μια ιδέα, πώς θα μας φαίνονταν αυτοί και παρόμοιοι κυτταρικοί μηχανισμοί αν μπορούσαμε να τους δούμε, ορίστε τα καλύτερα βίντεο για αυτή τη δουλειά. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >