Άνθρωπος (129 άρθρα)

Νάτη, εδώ, προχωρά με ταχείς ρυθμούς.

Αφού περιγράψει την πολύ ενδιαφέρουσα μεθοδολογία της ομάδας, ο Άλαν Τζόουνς μπαίνει στο ψητό:

So what can scientists learn about this data? [...] Two great examples are drugs, Prozac and Wellbutrin. These are commonly prescribed antidepressants. [...] So if you want to understand the action of drugs, you want to understand how they're acting in the ways you want them to, and also in the ways you don't want them to. In the side effect profile, etc., you want to see where those genes are turned on. And for the first time, we can actually do that.

Θέλεις δηλαδή να δεις σε ποιά κύτταρα του εγκεφάλου δρα ένα φάρμακο. Πληροφορία με προφανή χρησιμότητα. Και με τις μεθόδους που περιγράφει στο βίντεο, μπορείς να το δεις. Σε πόσα (και ποιά) από τα εκατό δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Είναι γνωστό πως ο Ρίτσαρντ Φάινμαν  πήγαινε συχνά στο Gianonni’s, ένα μαγαζί στη γειτονιά του. Όπως γράφει ο ίδιος:

There was a period when there were topless restaurants in town: You could go there for lunch or dinner, and the girls would dance without a top, and after a while without anything. One of these places, it turned out, was only a mile and a half away from my house, so I went there very often. I’d sit in one of the booths and work a little physics on the paper placemats with the scalloped edges, and sometimes I’d draw one of the dancing girls or one of the customers, just to practice.

Κάτι που δεν θα καταλάβαινε κάποιος από τα σκίτσα που ανέβασα εδώ, είναι ο λόγος που ζωγράφιζε ο Φάινμαν. Παραθέτω πάλι τα δικά του λόγια:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Όταν οι άνθρωποι νόμιζαν πως η γη είναι επίπεδη, έκαναν λάθος. Όταν νόμιζαν πως η γη είναι σφαιρική, έκαναν λάθος. Αλλά αν νομίζεις ότι το να πιστεύει κανείς πως η γη είναι σφαιρική είναι το ίδιο λάθος με το να πιστεύει πως η γη είναι επίπεδη, τότε η σκέψη σου είναι πιο λάθος και από τα δύο μαζί.

Το απόσπασμα είναι από ένα κείμενο του Ισαάκ Ασίμωφ. Ένα άπολαυστικό κείμενο, όπου σε λίγες αράδες αναπτύσσει και αποσαφηνίζει τις έννοιες σωστό/λάθος. Πολύ συχνά βλέπεις, παρασυρόμαστε στη σκέψη μας από το απόλυτο των λέξεων "σωστό" και "λάθος" -πράγμα που φέρνει προβλήματα.

The basic trouble, you see, is that people think that "right" and "wrong" are absolute; that everything that isn't perfectly and completely right is totally and equally wrong. However, I don't think that's so. It seems to me that right and wrong are fuzzy concepts.

Προτείνω φυσικά να το διαβάσεις ολόκληρο αλλά αν δε θέλεις, ρίξε μια ματιά στα τελικά συμπεράσματα, που είναι πολύ σημαντικά:

In short, my English Lit friend, living in a mental world of absolute rights and wrongs, may be imagining that because all theories are wrong, the earth may be thought spherical now, but cubical next century, and a hollow icosahedron the next, and a doughnut shape the one after.

What actually happens is that once scientists get hold of a good concept they gradually refine and extend it with greater and greater subtlety as their instruments of measurement improve. Theories are not so much wrong as incomplete.

Αυτό. Οι θεωρίες των επιστημόνων για τα πράγματα δεν είναι λάθος, είναι ανολοκλήρωτες, ημιτελείς, χρήζουν βελτιώσεων. Αλλά η βελτίωση δεν σημαίνει απόρριψη των προηγούμενων συμπερασμάτων, σημαίνει σταδιακό ξεκαθάρισμά τους.

Even when a new theory seems to represent a revolution, it usually arises out of small refinements. If something more than a small refinement were needed, then the old theory would never have endured.

Περισσότερος Ασίμωφ, εδώ κι εδώ κι εδώ. Σε φωτογραφία, γράφοντας για το μέλλον της ανθρωπότητας, γράφοντας μια φανταστική ιστορία για το μέλλον της ανθρωπότητας, και γράφοντας μερικά ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία για τη γλώσσα της χημείας.

UPDATE: Εδώ, το κείμενο διαβάζεται από έναν φαν (και έχει υποτιτλιστεί και στα ελληνικά από άλλον φαν). Επτά λεπτά από το χρόνο σου ζητάει, think about it.

Έχω γράψει στο παρελθόν για την ιστορία της προϊστορίας, και πώς σιγά σιγά, από τη γέννηση του Homo Sapiens στην Αφρική, φτάσαμε μετά από 200.000 χρόνια περίπου στην επινόηση της γραφής και στην αρχή της Ιστορίας. Θέλω να παραθέσω ένα (λίγο μεγάλο) απόσπασμα από το βιβλίο του Καρλ Σέιγκαν Cosmos, όπου περιγράφει τις υποθετικές σκέψεις ενός προϊστορικού ανθρώπου καθώς αναρωτιέται για τον κόσμο. Το βρίσκω συναρπαστικό.

We eat berries and roots. Nuts and leaves. And dead animals. Some animals we find. Some we kill. We know which foods are good and which are dangerous. If we taste some foods we are struck down, in punishment for eating them. We did not mean to do something bad. But foxglove or hemlock can kill you. We love our children and our friends. We warn them of such foods.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Και με το για όλους εννοώ "όχι μόνο για τα σημερινά μωρά". Τα νέα φυσικά είναι εξαιρετικά αισιόδοξα.

Από την πρώτη στιγμή που έμαθα ότι οι γονείς των νεογέννητων πληρώνουν έξτρα για να καταψύξουν βλαστικά κύτταρα του μωρού για μελλοντική χρήση, σκέφτηκα ότι ο  άνθρωπος που πρώτος είχε την ιδέα είναι ατσίδα. Το business model, ευφυές: "Με τις σημερινές γνώσεις και τεχνικές, μας είναι άχρηστα τα βλαστικά κύτταρα. Ποιος όμως ξέρει τί θα ανακαλύψει στο μέλλον η επιστήμη; Το μωρό που τώρα ξεκινάει η ζωή του, θα χρειαστεί βλαστικά κύτταρα."

Ε, φαίνεται πως προτού η επιστήμη ανακαλύψει τί θα κάνει με τα βλαστικά κύτταρα, ανακάλυψε πώς να τα φτιάχνει μόνη της -από δείγμα ούρων. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Το διάβασα εδώ. Η μπλε γραμμή είναι η σύντομη διαδρομή μέσω βόρειου πόλου, η κόκκινη είναι η παραδοσιακή μέσω Σουέζ κλπ.

Ένα ελληνικό δεξαμενόπλοιο που μεταφέρει υγροποιημένο φυσικό αέριο θα γίνει τις επόμενες μέρες το πρώτο πλοίο του είδους του που ταξιδεύει από την Ευρώπη στην Ασία μέσω της Αρκτικής. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >