Διάστημα (187 άρθρα)

Δεν είναι εύκολο πράγμα να συναραρμολογηθεί ένας διαστημικός σταθμός επιτόπου σε τροχιά. Από τα δεκαπέντε χρόνια του ISS που γιορτάσαμε χθες, τα πρώτα δέκα τα πέρασε ως ημιτελής κατασκευή, ως ένα διαστημικό γιαπί. Στο animation βλέπεις καθαρά πώς ορισμένα modules έπρεπε να μπουν προσωρινά σε άλλη θέση, μέχρι να ανέβουν τα υπόλοιπα modules και να κάνουν οι αστροναύτες τα απαιτούμενα spacewalks για να συνδεθούν όλα σωστά. Δες και τα φωτοβολταϊκά πάνελς, πώς ανοιγοκλείνουν και μετακομίζουν, χαμός γίνεται. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Πολύ ωραία και αναλυτική, σε 720p από στην ESA. Κάτι που δεν είχε ούτε το άλλο δημοφιλές, εικοσάλεπτο τουρ, αλλά ούτε και τα βιντεάκια του Κρις Χάντφιλντ: Κάθε τόσο εμφανίζεται στο πλάνο και ένας "χάρτης", με τη θέση του αστροναύτη μαρκαρισμένη σαν μια τεράστια κόκκινη βούλα. Πολύ καλό για τον προσανατολισμό και για την αίσθηση της κλίμακας. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Ξεκινώντας το δεκάμηνο ταξίδι του προς τον Άρη, το ινδικό ΜΟΜ τράβηξε αυτή τη φωτογραφία. Ωραία φαίνεται η Ινδία από τα 70.000 χιλιόμετρα. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Στις 20 Νοεμβρίου του 1998 εκτοξεύθηκε από το Καζακστάν ένας ρωσικός πύραυλος Proton, με σκοπό να μεταφέρει σε "υψόμετρο" 400 χιλιομέτρων το αντικείμενο που βλέπεις στη φωτογραφία: Το λεγόμενο Zarya module (Ζάρια, που σημαίνει αυγή στα ρωσικά), σχεδιασμένο να αποτελέσει το πρώτο κομμάτι του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού. Το Ζάρια γύριζε μόνο του γύρω γύρω για κάποιες μέρες, μέχρι που στις 4 Δεκεμβρίου συνδέθηκε με το Unity module. Παρόμοιες αποστολές συνεχίστηκαν για δύο χρόνια, ώστε module το module, τουβλάκι τουβλάκι, να καταλήξουμε τελικά σε αυτό:

Τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, το ακριβότερο αντικείμενο που κατασκεύασε ποτέ η ανθρωπότητα. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Πρόκειται για το MAVEN (Mars Atmosphere and Volatile EvolutioN), έναν δορυφόρο που θα μελετήσει την ατμόσφαιρα του Άρη λεπτομερώς, με τρόπο που να επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για την ιστορία της ατμόσφαιρας τα τελευταία τέσσερα δισεκατομμύρια χρόνια. Ξέρουμε με αρκετή βεβαιότητα πως ο αρχαίος Άρης ήταν μία μίνι-Γη και με ποτάμια και βροχές και ηλιοβασιλέματα (και ζωή;), οπότε θέλουμε να μάθουμε κάπως καλύτερα τι συνέβη έκτοτε. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >

Και γιατί ο Άρης κατέληξε έρημος, ενώ η Γη είναι ακόμα γεμάτη ζωή;

Σίγουρη απάντηση μάλλον δεν έχουμε (ακόμα), αλλά σημαντικός φαίνεται να είναι ο ρόλος του μαγνητικού πεδίου. Το μαγνητικό πεδίο της Γης, πέρα από την ομορφιά που δίνει στους πολικούς ουρανούς, προστατεύει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη από τα ανεπιθύμητα συστατικά της ηλιακής ακτινοβολίας. Δημιουργείται καθώς ο στερεός σιδερένιος πυρήνας της Γης περιστρέφεται με διαφορετική ταχύτητα απ' ό,τι το όχι-τόσο-στερεό στρώμα που τον περιβάλλει. Η τριβή μεταξύ των δύο, κάνει τον πλανήτη να λειτουργεί σαν ένα τεράστιο δυναμό. Και το δυναμό του μικρότερου Άρη, δεν δουλεύει τόσο καλά. Ο Άρης δεν έχει μαγνητικό πεδίο, ενώ φαίνεται ότι και αυτό που είχε παλιότερα, δεν ήταν ιδιαίτερα ισχυρό (πράγμα που επίσης μπορεί να σχετίζεται με το μικρότερο μέγεθός του). Οπότε ο Άρης λούζεται συστηματικά με ακτινοβολία.

Αυτό, σε συνδυασμό με την ασθενέστερη βαρύτητά του, κάνει τα μόρια της ατμόσφαιρας επιρρεπή στην απόδραση προς το διάστημα. Και καθώς σιγά σιγά η ατμόσφαιρα αραίωνε, η ατμοσφαιρική πίεση ελαττωνόταν, οπότε το νερό δεν μπορούσε να υπάρχει σε υγρή μορφή και εξατμιζόταν και έφευγε στο διάστημα, οπότε νάτη η έρημος, με λίγο μόνο πάγο στους πόλους. ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ >